Tέλος Εποχής

Πριν από ενάμιση μήνα πέθανε ο άνθρωπος στον οποίο εργάστηκα σε αυτά που θα ονόμαζα "τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου". Το ξέρω ότι ακούγεται λυπηρό αλλά έτσι τα αισθάνομαι. Ένιωθα ελπίδα, δύναμη, και πολύ σίγουρος για τον ευατό μου τότε. Το ξέραμε ότι μετά το 2004 θα υπήρχε αυτή η κρίση, αλλά δεν μας φόβιζε (έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε γι' αυτό).
Το 2005 η εταιρεία που ξεκινήσαμε μαζί έκλεισε, και ο ίδιος άρχισε να έχει προβλήματα υγείας από τα οποία ποτε δεν επανήλθε τελικά. Στο άκουσμα της είδησης, πάγωσα. Άρχισα να σκέφτομαι εικόνες από την τότε ζωή μου, την καθημερινότητα μου, τα συναισθήματα, οι φίλοι. Σαν να με εγκατέλειψε όλη εκείνη η εποχή. Δεν έχω ξανανιώσει τόσο έντονα την απώλεια μιας ολόκληρης εποχής. Όλη την ώρα μέσα στο κεφάλι μου άκουγα τις πρώτες νότες απο αυτό το τραγούδι. Aντίο Στέλιο. Σε ευχαριστώ για την διαδρομή.