Η πιο ανίκανη κυβέρνηση όλων των εποχών.

Ένα χρόνο σχεδίαζε η κυβέρνηση 15μελούς το "νομοσχέδιο" για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών καναλιών, με σκοπό την φίμωση του τύπου (βλέπε ΣΚΑΙ) για την προώθηση της ανύπαρκτης ατζέντας της. Υποτίμησαν την νοημοσύνη όλων μας, με κατά παραγγελία έκθεση που περιόριζε τον αριθμό των καναλιών σε 4. Παρακολουθήσαμε ένα κακόγουστο show εντυπώσεων, βγαλμένο από άλλες εποχές (στρατιωτικά ράντζα - κάμερες - χημικές τουαλέτες), προς τέρψιν των ανόητων. Η ανύπαρκτη αντιπολίτευση, χωρίς καμμία εναλλακτική  πρόταση, κάτι πήγε να ψελίσει, αλλά για να αποφύγει ταύτιση με την διαπλοκή, δεν έβγαλε άχνα. Η ήττα του τσίρκου φάνηκε από την πρώτη στιγμή της διαδικασίας. Οποιοσδήποτε είναι της αγοράς και της πιάτσας, ξέρει να κινηθεί σωστά απέναντι σε Παπά(τζη)δες. Ο Αλαφούζος ανέβασε σε (παράλογο;) ύψος την τιμή της πρώτης άδειας, αδειάζοντας κυβέρνηση και ανταγωνιστές με μία κίνηση "ματ".  Έτσι κατάφερε:

1. Να στείλει στα ύψη τις υπόλοιπες 3 (κάνοντας κάθε νέο κανάλι μη βιώσιμο-ανταγωνιστικό)
2. Να ακυρώσει το "ηθικό πλεονέκτημα" της κυβέρνησης περί διαπλοκής (βλέπε Μαρινάκη - Καλογρίτσα).
3. Να αφήσει χωρίς άδεια,  φιλοκυβερνητικά ή σχετικά ουδέτερα κανάλια (ALPHA - STAR) οι οποίοι μόλις καταλάβουν ότι δεν είναι μόνο άσχετοι αλλά και επικίνδυνοι για όλους τους κλάδους, θα κοιτάξουν να τους στείλουν πίσω στο 3%.

Έτσι το καραβάνι των ηλιθίων, με μια σειρά από ερασιτεχνισμούς κατάφερε να βγάλει μόνη τα ματάκια της. Τα ψέματα που λένε ότι θα δώσουν τα χρήματα σε ευπαθείς ομάδες, είναι αφηγήματα για ντουβάρια. Τα χρήματα από τις άδειες είναι προυπολογισμένα για  να σταλούν στους δανειστές (υπάρχουν σχετικά δημοσιεύματα).

Αν μια κυβέρνηση ήταν πραγματικά φιλολαϊκή και είχε και στελέχη ικανά, με γνώσεις, για να διοικήσουν θα έκανε τα εξής:

1. Θα έβαζε όλα τα κανάλια που μπορεί να σηκώσει η Digea σε HD στα 2.000.000 €.
2. Κάθε καναλάρχης θα υποχρεωνόταν με νομοθεσία σε υπογραφή συλλογικών σύμβασεων για τους εργαζόμενους σε αυτά με κατώτερο μισθό 1.000 ευρώ (για μαθητευόμενους και αντίστοιχη αύξηση με το χρόνο εργασίας). Έτσι αντί τα χρήματα να πάνε εκτός Ελλάδος και στους δανειστές, να πέσουν στην εγχώρια αγορά, και να έχουν οι εργαζόμενοι σωστές συνθήκες εργασίας.
3. Λογιστικός έλεγχος σε όσες εταιρείες έχουν άδεια, ότι πληρώνουν αυτά που δηλώνουν στους λογαριασμούς των εργαζομένων (όχι μαύρα και κάτω από το τραπέζι) και απαγόρευση των επιταγών πέρα των 15 ημερών, προς τις συνεργαζόμενες εταιρείες παραγωγής (για αποφυγή φαινομένων τύπου ALTER και σταδιακή εξυγίανση της διαφημιστικής αγοράς).

Αλλά αυτά αποκλείεται να τα δείτε από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Αντί να δημιουργήσουν σιγά-σιγά ανάπτυξη και να στήσουν όλους τους κλάδους αργά αλλά σταθερά στα πόδια τους, διαλύουν τα πάντα, και στο όνομα της διαφάνειας, μοιράζουν τη φτώχεια και διχάζουν τους πάντες, χωρίς κανένα πλάνο.

Υ.Γ.  Αυτά είναι τα ίδια όρθια ζώα που στείλαμε πέρυσι με λαϊκή εντολή για "διαπραγμάτευση" του μνημονίου. Καταλαβαίνετε ότι αν ένας Αλαφούζος τους γλέντησε σε 10 λεπτά και τους διέλυσε σχεδιασμούς ενός έτους, τι έγινε στις διαπραγματεύσεις, που πήγανε χωρίς γνώση του αντικειμένου, και δίχαζαν το λαό με δημοψηφίσματα του κώλου.  Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν τυχαία βρίσκεσαι από το τραπέζι με τα ρακόμελα και τις αμπελοφιλοσοφίες, στο τραπέζι με τους δανειστές. Τα χειρότερα έρχονται!