Από τις πρώτες στιγμές του τραγικού δυστυχήματος φάνηκε ότι οι ευθύνες του υπουργού Μεταφορών και της κυβέρνησης ήταν τεράστιες. Κανένα έργο δεν είχε ολοκληρωθεί για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Το άνευ προηγουμένου φιάσκο του «τυφλού» συστήματος, παρόμοιο με τον «Φωτεινό Παντογνώστη», που παρουσίαζαν ως τηλεδιοίκηση, ήταν τραγικό και ως θέαμα. Και, σε αναζήτηση ενόχου, έπρεπε να βρουν τον πιο αδύναμο κρίκο: τον σταθμάρχη.
Βέβαια αυτοί τον τοποθέτησαν εκεί, αλλά αφού το ζητούμενο ήταν να βγουν αλώβητοι, τα έριξαν όλα σε αυτόν. Από την αρχή, ο πανικός και η απουσία σχεδίου κατέλαβαν την κυβέρνηση, η οποία με σπασμωδικές κινήσεις προσπάθησε να μαζέψει άρον-άρον τον χώρο, γιατί, όπως κάθε «καθεστώς» βλαχοδημάρχων, πιστεύει ότι με σκούπισμα και σφουγγάρισμα θα εξαφανιστεί και η ευθύνη του.
Οπότε μετέφεραν τα χώματα (με ανθρώπινα μέλη κανονικότατα) και μπάζωσαν τον χώρο σε χρόνο μηδέν, πιστεύοντας ότι, αν δεν υπάρχει πλέον η εικόνα των διαλυμένων τρένων στον χώρο, θα ελαχιστοποιηθεί η ζημιά που έγινε.
Όσο περνούσαν οι μέρες και η οργή του κόσμου μεγάλωνε, βλέποντας τις δηλώσεις του Καραμανλή πριν από το δυστύχημα και του Γεωργιάδη —που μας έλεγε ψέματα για να μπαίνουμε στα τρένα (προς τον θάνατο, αλλά για τον Γεωργιάδη αυτό δεν έχει καμία σημασία)— μεγάλωνε και η απελπισία του Μητσοτάκη.
Αυτό φάνηκε στα στημένα βίντεο των στελεχών τους (που ταξίδευαν δήθεν με το τρένο και ένιωθαν ασφάλεια), στις απαράδεκτες εκφράσεις των πληρωμένων από το καθεστώς δημοσιογράφων (το «για ένα κωλοτρένο» του Πορτογλύφτε και τις «ανθρωποθυσίες» του Τζίμα) και στην παρουσίαση της… «τηλεδιοίκησης», που περισσότερο έμοιαζε με κακοφτιαγμένο πάνελ από το υποβρύχιο Stingray (σειρά low budget των 60s με μαριονέτες) ή κατασκευή για σχολική παράσταση.
Οπότε έπρεπε να βρεθεί κάποιο νέο αφήγημα για να μετατοπιστεί στρατηγικά η ευθύνη των υπουργών από το πρώτο πλάνο και να αρχίσουμε να κυνηγάμε φαντάσματα και ΟΧΙ ευθύνες. Την λύση έδωσε - όπως πάντα - ο πατριωτικός χώρος: Με αφορμή τα πρώτα ερασιτεχνικά βίντεο με την (πρωτοφανή) έκρηξη, είχαν αρχίσει και οι διάφορες θεωρίες από τον χώρο των απανταχού ψεκασμένων. Πρώτος άνοιξε τον χορό ο φιλορωσικός χώρος, με «πολεμικό υλικό» που υποτίθεται ότι ήταν για την Ουκρανία. Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο γνωστός τηλεπωλητής (αυτή η μάστιγα) Βελόπουλος, ο οποίος μίλησε απευθείας για λαθρεμπόριο καυσίμων.
Στις θεωρίες αυτές έδωσαν τροφή τα «χαμένα βίντεο» από τις αποθήκες όπου έγινε η φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας, αλλά και η απουσία βίντεο από τη διαδρομή των τρένων. Γιατί, όπως μας είπαν (ψέματα), κανείς δεν τα αναζήτησε παρά δύο μήνες μετά και είχαν ήδη σβηστεί. Η αλήθεια είναι ότι σίγουρα κάποιοι πήραν αντίγραφα (παράτυπα), έστω και μόνο από περιέργεια, αλλά δεν το ανέφεραν πουθενά, γιατί θα υπήρχαν διώξεις. Και μέσα σε αυτούς ήταν και υπάλληλοι της υπηρεσίας. Αν υπήρχε κάτι παράνομο, το οικονομικό όφελος για όποιον έχει τέτοιο βίντεο θα ήταν τεράστιο, και εννοείται οτι θα είχε βρεί το δρόμο του σε κανάλια σε χρόνο μηδέν. Όπως σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις.
Όταν, δύο χρόνια μετά, ο Μητσοτάκης αποφάσισε να δώσει συνέντευξη (γιατί οι πορείες και οι δημοσκοπήσεις τον είχαν στριμώξει), πέταξε το αμίμητο «μακάρι και να υπήρχαν βίντεο».
Επειδή ο Μητσοτάκης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΖΟΣ (απλώς κουτοπόνηρος, όπως όλο το συνάφι των δεξιών), ήξερε από την αρχή ότι τα βίντεο και υπάρχουν και δεν δείχνουν κάτι. Όπως και τα βίντεο με τις αποθήκες.
Στην τελική, είχε την ΚΥΠ (ΕΥΠ όπως θέλετε πείτε τη) δική του και είχε στήσει παρακράτος — τα βίντεο από τα Τέμπη θα του ξέφευγαν;
Οπότε μπήκε στη μέση ο Καπερνάρος, λίγες μέρες μετά, για να τα παρουσιάσει. Και εκεί τι συνέβη; Άπαντες που ζητούσαν τα βίντεο θεωρήθηκαν ψεκασμένοι. Και φυσικά η κουβέντα για ευθύνες έχει ξεθυμάνει. Το ίδιο και με τις εκταφές. Θα τους βγάλουν την ψυχή και, όταν τελικά γίνουν όπως θέλουν οι συγγενείς, θα πουν: «είδατε που τελικά δεν είχαμε τίποτα να κρύψουμε;».
Το επόμενο βήμα του θα είναι φυσικά η Δικαιοσύνη. Με το που θα βγουν στον αέρα τα βίντεο της αποθήκης και δεν θα δείχνουν ούτε αυτά τίποτα, πάλι θα είναι νικητής. Και φυσικά θα είναι λίγο πριν τις εκλογές (γι’ αυτό σκάνε και μόνο τότε). Θα έχει πέσει άπλετο φως παντού — και όσο ψάχνατε τα ξυλόλια και τα βίντεο, θα έχουν φύγει από το κάδρο οι ευθύνες τους, και εσείς θα είστε απλώς ψεκασμένοι.
Το μόνο που τους ταρακούνησε είναι η εισαγγελέας Κοβέσι (γιατί δεν είμαστε για φυλακές τώρα) και όταν είδαν ότι η Καρυστιανού μπορεί να μαζέψει κόσμο. Για το πρώτο ακόμη τρέμουν, το δεύτερο το έχουν ήδη τακτοποιήσει.
Αυτά για να μαθαίνετε μπαλίτσα, κορόιδα.












